„0 czym sami niewiele wiedzą. Z czytania takich książek złych i dobrych, ciekawych i nudnych, wyrosła tęsknota za nie zbadanymi ziemiami, za ciekawymi ludźmi, za przygodą. Wiadomość o odkryciu złota w Czarnych Górach — zadecydowała. Mimo przestróg Bootha wyruszył w nieznane.
— Znowu kłopot z Kully — powiedział Abel nadjeżdżając od przodu wozu. — Ona często się narowi, nie tak, jak Katy, która jest łagodna
1 zawsze ciągnie tyle, ile trzeba. Musiałem przemówić Kully do rozumu.
Na potwierdzenie tych słów koła skrzypnęły i wóz ruszył. Jechali wyjeżdżonym szlakiem przetartym prawdopodobnie przez dyliżans, na pewno przez liczne wozy wędrowców takich jak oni. Wreszcie ujrzeli migocące w słońcu nurty rzeki.
— To North Platte , ani chybi — stwierdził Ab. — Nie ma innej wody w tych stronach, a to wszystko oznacza, że jedziemy, jak trzeba. Do
„Pięcioksiąg Sokolego Oka" — słynny cykl powieściowy napisany przez Jamesa Fenimorea Coopera (1789—1851).
North Platte Północna Platte.
Laramie sto mil. Kłopotów chyba nie będzie, bo kraj ludny. Popatrz!
Wędrowali tak prawie do zmroku wzdłuż zielonego pasa roślinności towarzyszącej rzece. Raz po raz ukazywały się domy — rancha hodowlane, coralle, pasące się konie, a grupy jeźdźców jawiły się i znikały wśród stad bydła. Kraina była gładka jak stół, porośnięta trawą, przejrzystość powietrza pozwalała widzieć bardzo daleko i bardzo dokładnie, co wprowadzało w błąd każdego nowicjusza. Samotne drzewo lub odległy domek osadnika wydawały się bardzo bllfikic, a w rzeczywistości znajdowały się“(6)